จะเข้ : บทบาทในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน กรณีศึกษา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน

ศิลปนิพนธ์เรื่อง จะเข้ บทบาทในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำ จันเสน กรณีศึกษา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ลักษณะส่วนประกอบ และบทบาทหน้าที่ของจะเข้ ศึกษาแนวคิด รูปแบบ และวิธีการบรรเลงจะเข้ในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี ระบำจันเสน ของครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน และศึกษาประวัติและผลงานของครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งข้อมูล เอกสารตำรา งานวิจัย และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้ จะเข้ เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องดีดที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีเสียงสดใส กังวาน บทบาทหน้าที่ในการบรรเลงมีหลายรูปแบบทั้งการบรรเลงเดี่ยว การบรรเลงผสมในวงเครื่องสาย ตลอดจนการบรรเลงในวงมโหรี นอกจากนี้ยังมีการนำจะเข้มาบรรเลงประกอบการแสดงฟ้อนแพน ฟ้อนลาวดวงเดือน และระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดีและระบำจันเสน ระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดีประดิษฐ์ขึ้นจากหลักฐานทางโบราณวัตถุ โดยศึกษาค้นคว้าจากรูปปั้นและภาพจำหลักสมัยทวารวดี ทำนองดนตรีมีลีลาและสำเนียงมอญ เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลง ประกอบไปด้วย พิณ 5 สาย จะเข้ ระนาดรางตัด ขลุ่ย ตะโพนมอญ ฉิ่ง ฉาบ และกรับ ทำนองเพลง ครูมนตรี ตราโมท เป็นผู้ประพันธ์ขึ้นตามที่ได้รับมอบหมายจาก นายธนิต อยู่โพธิ์ อดีตอธิบดี กรมศิลปากร สำหรับผู้บรรเลงเพลงระบำทวารวดีในครั้งนั้น ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน ได้รับหน้าที่เป็น ผู้บรรเลง พิณ 5 สาย ซึ่งต่อมา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน ได้นำแนวคิด รูปแบบ และวิธีการบรรเลงเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี ไปประดิษฐ์ทำนองเพลงระบำโบราณคดีจันเสนเพื่ออนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมในรูปแบบของการบรรเลงประกอบการแสดง ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน เป็นข้าราชการบำนาญ ในตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 สังกัดภาควิชาดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทั้งด้านการบรรเลงจะเข้และการประพันธ์เพลง ซึ่งถือว่าท่านเป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านดนตรีไทยผู้หนึ่ง ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า จะเข้เป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีเสียงสดใสกังวาน มีบทบาทสำคัญในการบรรเลงเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน ซึ่งเป็นเพลง ที่มีสำเนียงมอญ โดยจะเข้ทำหน้าที่เป็นหลักของวง และมีเครื่องดนตรีชนิดอื่น ๆ ในวง บรรเลงทำนองสอดประสาน ซึ่งจะเข้และเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน ล้วนบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ของความเป็นชนชาติมอญ จึงถือได้ว่าเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน เป็นบทเพลงที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์สืบทอดต่อไป

Published date : Aug 15, 2019
Publisher : สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม
Page : -
Rating :
ห้องสมุด : สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
Available Unlimited
SHARE ON SOCIAL MEDIA :

MARC Information

020 a : ISBN 
 
084 a : เลขหมู่ Classification number 
2560-24 
245 a : ชื่อเรื่อง Title 
จะเข้ : บทบาทในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน กรณีศึกษา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน 
260 c : ปีที่พิมพ์ Date of publication 
2560 
260 b : ชื่อหน่วยงานที่รับผิดชอบ Name of publisher 
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม 
300 a : จำนวนหน้า Total pages 
 
520 a : เนื้อเรื่องย่อ Description 
ศิลปนิพนธ์เรื่อง จะเข้ บทบาทในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำ จันเสน กรณีศึกษา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ลักษณะส่วนประกอบ และบทบาทหน้าที่ของจะเข้ ศึกษาแนวคิด รูปแบบ และวิธีการบรรเลงจะเข้ในการแสดงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี ระบำจันเสน ของครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน และศึกษาประวัติและผลงานของครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งข้อมูล เอกสารตำรา งานวิจัย และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้ จะเข้ เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องดีดที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีเสียงสดใส กังวาน บทบาทหน้าที่ในการบรรเลงมีหลายรูปแบบทั้งการบรรเลงเดี่ยว การบรรเลงผสมในวงเครื่องสาย ตลอดจนการบรรเลงในวงมโหรี นอกจากนี้ยังมีการนำจะเข้มาบรรเลงประกอบการแสดงฟ้อนแพน ฟ้อนลาวดวงเดือน และระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดีและระบำจันเสน ระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดีประดิษฐ์ขึ้นจากหลักฐานทางโบราณวัตถุ โดยศึกษาค้นคว้าจากรูปปั้นและภาพจำหลักสมัยทวารวดี ทำนองดนตรีมีลีลาและสำเนียงมอญ เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลง ประกอบไปด้วย พิณ 5 สาย จะเข้ ระนาดรางตัด ขลุ่ย ตะโพนมอญ ฉิ่ง ฉาบ และกรับ ทำนองเพลง ครูมนตรี ตราโมท เป็นผู้ประพันธ์ขึ้นตามที่ได้รับมอบหมายจาก นายธนิต อยู่โพธิ์ อดีตอธิบดี กรมศิลปากร สำหรับผู้บรรเลงเพลงระบำทวารวดีในครั้งนั้น ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน ได้รับหน้าที่เป็น ผู้บรรเลง พิณ 5 สาย ซึ่งต่อมา ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน ได้นำแนวคิด รูปแบบ และวิธีการบรรเลงเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี ไปประดิษฐ์ทำนองเพลงระบำโบราณคดีจันเสนเพื่ออนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมในรูปแบบของการบรรเลงประกอบการแสดง ครูปกรณ์ รอดช้างเผื่อน เป็นข้าราชการบำนาญ ในตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 สังกัดภาควิชาดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทั้งด้านการบรรเลงจะเข้และการประพันธ์เพลง ซึ่งถือว่าท่านเป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านดนตรีไทยผู้หนึ่ง ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า จะเข้เป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีเสียงสดใสกังวาน มีบทบาทสำคัญในการบรรเลงเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน ซึ่งเป็นเพลง ที่มีสำเนียงมอญ โดยจะเข้ทำหน้าที่เป็นหลักของวง และมีเครื่องดนตรีชนิดอื่น ๆ ในวง บรรเลงทำนองสอดประสาน ซึ่งจะเข้และเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน ล้วนบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ของความเป็นชนชาติมอญ จึงถือได้ว่าเพลงระบำโบราณคดี ชุดระบำทวารวดี และระบำจันเสน เป็นบทเพลงที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์สืบทอดต่อไป 
650 a : หัวเรื่อง Subject 
 
710 a : คณะ ภาควิชา Faculty Department 
ภาควิชาดุริยางคศิลป์ศึกษา คณะศิลปศึกษา 

No Reviews

  1. There are no reviews yet, why not be the first.